پانکرونیوم بروماید نئوستیگمین آتروپین سولفات لیدوکایین هیدروکلراید سیس آترا کوریوم
بسمه تعالی
دارو های بیهوشی
زهرا صادقی
کارشناسی پیوسته هوشبری
ترم 3
استاد محترم : سرکار خانم سلحشور
پانکرونیوم بروماید
نام ژنریک: پانکرونیوم بروماید
نام تجاری: کوروپان®
شکل دارویی : آمپول 4میلی گرم در 2میلی لیتر (فقط به صورت تزریق وریدی استفاده گردد)
طبقه بندی فارماکولوژیک : بلوک کننده عصبی عضلانی غیر دپلاریزان
طبقه بندی درمانی : شل کننده عضلات اسکلتی
طبقه بندی مصرف در بارداری : رده C
فارماکولوژی :
اثر شل کننده عضلات اسکلتی: پانکرونیوم از پیوند استیل کولین به گیرنده های کولینرژیک صفحه محرک انتهایی جلوگیری می کند و بنابراین دپولاریزه شدن را مسدود می کند.این دارو ممکن است از طریق انسداد مستقیم گیرنده های استیل کولین قلب ، ضربان قلب را افزایش دهد و این افزایش به میزان مصرف بستگی دارد.پانکرونیوم موجب آزاد شدن هیستامین و انسداد گانگلیونی نمی شود.
فارماکوکینتیک :
جذب: بعد از تزریق وریدی اثر دارو طی 45-30 ثانیه شروع و طی 4/5-3 دقیقه به اوج می رسد. زمان شروع اثر و طول مدت اثر دارو به مقدار مصرف بستگی دارد . بعد از مصرف 0/06 میلی گرم/کیلوگرم دارو ، اثرات آن طی45-35 دقیقه فرو می نشیند. تکرار مصرف ممکن است شدت و طول اثر دارو را افزایش دهد.
پخش : 87% اتصال به پروتئین های پلاسما دارد.
متابولیسم : مشخص نیست ، مقادیر کمی از دارو ممکن است در کبد متابولیزه شود.
دفع : عمدتاً بصورت تغییر نیافته از راه کلیه دفع می شود. مقداری از دارو نیز از طریق صفراوی دفع می شود.
مقدار مصرف :
فلج عضلانی 0/04-0/1 mg/kg وریدی ، دوز اولیه و نگه دارنده 0/01 – 0/02 mg/kg
موارد مصرف:
داروی کمکی در بیهوشی برای شل کردن عضلات، تسهیل لوله گذاری و تهویه و تضعیف انقباض عضلانی ناشی از حملات تشنجی
موارد منع مصرف:
میاستنی گراو ، بیماری شدید عروق کرونر.
حساسیت مفرط شناخته شده به دارو یا برومایدها ، بیمارانی که سابقه تاکیکاردی دارند، بیمارانی که حتی افزایش مختصر ضربان قلب آنها نامطلوب است.
احتیاط:
کارسینوم برونکوژنیک، دهیدراسیون یا عدم تعادل الکترولیتها، اختلالات الکترولیتی،اختلال عملکرد کبدی،کلیوی و ریوی، میاستنی گراو و بیماران سالمند و ناتوان، سندرم میاستنیک ریه،پور فیری،هیپوترمی،شرایط توکسمیک، همچنین دوزهای بالا در خانمهایی که تحت سزارین قرار می گیرند با احتیاط مصرف شود.
تداخلات دارویی:
مصرف همزمان با سوکسینیل کولین ممکن است اثرات انسداد عصبی- عضلانی را تشدید و طولانی کند.در صورت مصرف همزمان با آمینوگلیکوزید ها ، کلیندامایسین، داروهای بیهوش کننده عمومی،داروهای مسدود کننده گیرنده بتا ، فوروسماید ، لیتیم ، املاح تزریقی منیزیم ، مسدود کنندهای عصبی- عضلانی دپولاریزه کننده ، سایر مسدود کننده های عصبی- عضلانی غیر دپولاریزه کننده ، مدرهای تیازیدی ، و داروهای تخلیه کننده پتاسیم اثرات پانکرونیوم ممکن است تشدید شود.مصرف همزمان با ضد درد های مخدر ممکن است ضعف تنفسی را افزایش دهد،کاربامازپین و فنی توئین می توانند اثر پانکرونیوم را کم کنند.ممکن است نیاز به افزایش پانکرونیوم باشد.
نکات پرستاری :
هوشبر های عمومی ،آمینوگلیکوزید ها ، لیدوکائین ، منیزیم تزریقی ، کینیدین ، کینین و دیورتیک ها اثرات دارو را تشدید می کنند. فنی توئین ممکن است سبب مقاومت به انسداد عصبی – عضلانی یا بازگشت آن شود.
در صورت ایجاد واکنش افزایش حساسیت و یا کلاپس قلبی و عروقی مصرف دارو باید قطع گردد. پاسخ بیمار را به تحریکات عصب محیطی پایش کنید.
دوز اولیه پانکورونیوم ممکن است باعث هایپوونیتیلاسیون در برخی از بیماران شود.
طی دوره بازیابی بیمار باید از نظر ضعف عضلانی باقیمانده و علائم ناراحتی تنفسی به دقت بررسی گردد.
عوارض جانبی:
قلبی-عروقی: افزایش فشار خون ، تاکیکاردی
دستگاه گوارش: افزایش بزاق
عضلانی – اسکلتی: ضعف عضلانی
تنفسی: نارسایی تنفسی وابسته به دوز و طول کشیده یا آپنه
پوست: راش گذرا
سایر عوارض: واکنشهای حساسیتی ایدو یوسنکراتیک یا آلرژیک
نحوۀ نگهداری:
دور از نور و در دمای 8-2 درجه سانتی گراد نگهداری گردد. از یخ زدگی محافظت گردد.
بسته بندی:
آمپول 4 میلی گرم در 2 میلی لیتر: بسته بندی 10 عددی
نئوستیگمین
نام ژنریک: نئوستیگمین
نام تجاری: ایپوستیگمین ®
شکل دارویی: • آمپول 0/5 میلی گرم در 1 میلی لیتر • آمپول 2/5 میلی گرم در 1 میلی لیتر
طبقه بندی فارماکولوژیک: مهار كننده كولين استراز
طبقه بندی درمانی: محرك عضله
طبقه بندی مصرف در بارداری: رده C
فارماکولوژی :
اثر تحريك عضله: نئوستيگمين هيدروليز استيل كولين توسط كولين استراز را مسدود مي كند و موجب تجمع استيل كولين در سيناپسهاي كولينرژيك مي شود. در نتيجه تحريك گيرنده هاي كولينرژیك در محل اتصال عصبي – عضلاني افزايش مي يابد.
فارماکوکینتیک :
جذب: اثر دارو 30-10 دقيقه بعد از تزريق شروع مي شود.
پخش: حدود 25-15 درصد دارو به پروتئين هاي پلاسما پيوند مي يابد.
متابوليسم: توسط آنزيمهاي كولين استراز هيدروليز شده و توسط آنزيمهاي ميكروزومي كبد متابوليزه مي شود. طول مدت اثر آن به ميزان قابل ملاحظه اي متغير است و به وضعيت جسمي-رواني بيمار و شدت بيماري بستگي دارد.
دفع: حدود 80 درصد به صورت تغيير نيافته طي 24 ساعت اول از طريق ادرار دفع مي شود.
مقدار مصرف :
* ریورس : تزریق آهسته ، وریدی : 0/06 mg/kg ( حداکثر دوز : 6mg ) ، همراه با آتروپین (0/15 mg/kg) یا گلیکوپیرولات (0/01 mg/kg)
* میاستنی گراو : خوراکی 15 – 375 mg/kg روزانه ؛ عضلانی ، تزریق آهسته وریدی 0/5 – 2 mg
موارد مصرف:
پادزهر بلوك كننده هاي عضلاني- اسكلتي غير دپلاريزان
جلوگيري از اتساع شكم و آتوني مثانه بعد از عمل جراحي
آتوني مثانه و اتساع شكمي پس از جراحي
كنترل علامتي مياستني گراو
تشخيص مياستني گراو
تاكيكاردي فوق بطني ناشي از مصرف بيش از حد ضد افسردگي هاي سه حلقه اي
موارد منع مصرف:
انسداد مكانيكي مجاري ادرار و روده(اثر تحريك كننده دارو بر روي عضلات صاف)، براديكاردي يا افت فشار خون (ممكن است اين حالات را تشديد كند)، حساسيت مفرط شناخته شده به كولينرژيك ها يا تركيبات برومايد
احتیاط:
آسم نايژه اي(ممكن است اسپاسم نايژه اي را تسريع كند)، صرع (ممكن است موجب تحريك CNS شود)،پريتونيت،پرکاری تيروئيد يا آريتمي قلبي(ممكن است موجب تشديد اين حالات شود)، زخم گوارشي،(ممكن است ترشح اسيد معده را افزايش دهد)،انسداد اخير عروق كرونر(سيستم قلبي-عروقي را تحريك مي كند)، آسم.
تداخلات دارویی:
كورتيكوستروئيدها ممكن است اثرات كولينرژيك نئوستيگمين را كاهش دهند ولي در صورت قطع مصرف كورتيكوستروئيدها ممكن است اثرات كولينرژيك نئوستيگمين افزايش يافته و احتمالاً بر قدرت عضله تاثير گذارد.مصرف همزمان با سوكسينيل كولين ، بدليل مهار كولين استراز پلاسما و در نتيجه تاخير در هيدروليز سوكسينيل كولين ، ضعف تنفسي را طولاني مي كند. مصرف نئوستيگمين با ساير داروهاي كولينرژيك ممكن است موجب مسموميت اضافي شود.منيزيم عضلات اسكلتي را بطور مستقيم تضعيف مي كند و ممكن است اثرات درماني نئوستيگمين را خنثي كند.
عوارض جانبی:
اعصاب مركزي: سردرد ،ضعف عضلاني ، كانفوزيون، عصبانيت ، تعرق، تشنج، سنكوپ
قلب-عروقي: آريتمي،براديكاردي، هايپوتانسيون،تاكيكاردي ،ايست قلبي، فلاشينگ
پوست: بثورات پوستي(ملح بروماید)،كهير، راش
چشم: ميوز، اشك ريزش، اسپاسم عضلات تطابقي چشم، دوبيني ،پرخوني ملتحمه،تاري ديد
دستگاه گوارش: تهوع، استفراغ، اسهال،كرامپ هاي شكمي،ترشح بيش از حد بزاق، نفخ
ساير عوارض: اسپاسم نايژه اي، انقباض نايژه اي،ضعف تنفسي،كرامپ هاي عضلاني،تكرار ادرار، سركوب تنفسي،ايست تنفسي،واكنشهاي بيش حساسيتي (آنافيلاكسي)، تعريق
*توجه: در صورت بروز حساسيت مفرط، بثورات پوستي يا اشكال در تنفس بايد مصرف دارو قطع شود.
نکات پرستاری :
نئوستیگمین ممکن است تهوع ، استفراغ ، بعد از عمل را افزایش دهد.
نحوۀ نگهداری:
دور از نور و در دمای کمتر از 30 درجه سانتی گراد نگهداری گردد. از یخ زدگی محافظت گردد.
بسته بندی:
آمپول 0/5 میلی گرم در 1 میلی لیتر : بسته بندی 10 عددی
آمپول 2/5 میلی گرم در 1 میلی لیتر : بسته بندی 10 عددی
آتروپین سولفات
نام ژنریک: آتروپین سولفات
نام تجاری: دیکاترو ®
شکل دارویی: • آمپول 0/5 میلی گرم در 1 میلی لیتر • آمپول 20 میلی گرم در 2 میلی لیتر
طبقه بندی فارماکولوژیک: آنتي كولينرژيك، آلكالوئيد بلادونا
طبقه بندی درمانی: ضد آريتمي، مهار كننده عصب واگ
طبقه بندی مصرف در بارداری: رده C
فارماکولوژی :
آتروپين بعنوان يك آنتي كولينرژیك با موارد مصرف زياد ، هنوز عمده ترين دارو براي درمان برادي آريتمي است . اين دارو با مسدود كردن اثرات استيل كولين بر گره هاي سينوسي- دهليزي- بطني، سرعت انتقال آنها را تسريع مي كند. آتروپين سرعت تخليه الكتريكي گره سينوسي را نيز افزايش و زمان عدم پاسخ دهي گره دهليزي – بطني را كاهش مي دهد. اين تغييرات باعث افزايش سرعت ضربان قلب (دهليزي- بطني )مي شود.
مقادير كم(كمتر از 0/5 ميلي گرم) و گهگاهي مقادير زيادتر از اين دارو، به واكنش متناقض آهسته شدن ضربان قلب منجر مي شودكه ممكن است با ضربان سريعتر ادامه يابد.
آتروپين بعنوان يك داروي مسدود كننده گيرنده هاي كولينرژيك، اعمال سيستم اعصاب پاراسمپاتيك بر روي برخي غدد(نايژه اي ، بزاقي و تعريقي)را كاهش مي دهد و موجب كم شدن ترشحات اين غدد مي شود.آتروپين اثرات كولينرژيك بر روي عنبیه ،جسم مژگاني و عضلات صاف نايژه هاو روده ها را كاهش مي دهد.
آتروپين بعنوان پادزهر مسموميت با مهار كننده هاي كولين استراز ، اثرات مقلد كولين اين حشره كشها را مهار مي كند.
فارماکوکینتیک:
جذب: تزريق وریدی اين دارو بهترين راه درمان برادی آریتمی است. آتروپین در تزریق به داخل نای ، به خوبی از راه نایژه ها جذب می گردد (این روش در برادیکاردی حاد كه شرايط لازم براي تزريق وريدي مهيا نباشد به ميزان يك ميلي گرم مصرف مي شود) . اثرات اين دارو بر ضربان قلب طي 4-2 دقيقه بعد از تزريق وريدي به حداكثر مي رسد . از راه تزريق عضلاني بخوبي جذب مي شود و حداكثر اثر آن در مهار ترشح بزاق دهان طي 30 تا 60 دقيقه پس از تجويز عضلاني بدست مي آيد.
پخش: در سرتاسر بدن (از جمله CNS)انتشار مي یابد تنها حدود 18 درصد اين دارو به پروتئنهاي پلاسما پيوند مي يابد(اين امر از نظر باليني بي اهميت مي باشد).
متابوليسم: در كبد به چندين متابوليت تجزيه مي شود .حدود 30 تا 50 درصد بصورت تغيير نيافته ، از طريق كليه ها دفع مي شود.
دفع: عمدتا از طريق كليه ها و مقادير كمي از آن از طريق مدفوع و هواي بازدمي دفع مي شود. نيمه دفع دارو شامل دو مرحله مي باشد.مرحله اول نيمه عمر دفع آتروپين به مدت دو ساعت و به دنبال آن ، نيمه عمر نهايي دارو به مدت حدود 12/5 ساعت است.
مقدار مصرف :
* بالغین : 0/5 – 1 mg وریدی ، در صورت نیاز هر 5 دقیقه حداکثر تا 2mg تکرار شود.
* دوز های کمتر از 0/5 mg ممکن است باعث برادیکاردی شود.
* کودکان : 0/01 mg/kg و حداکثر تا 0/4 mg وریدی
موارد مصرف:
براديكاردي علامتي، برادي آريتمي
جلوگيري از ترشحات و انسداد رفلكس هاي عصب واگ قبل از جراحي
پادزهر مسموميت با حشره كشهاي مسموم كننده کولین استراز
درمان كوتاه مدت يا جلوگيري از برونكو اسپاسم
موارد منع مصرف:
حساسيت به آتروپين ،گلوكوم زاويه بسته ، چسبندگي عدسي و عنبيه،تاكيكاردي، بيماريهاي انسداد دستگاه گوارش،ايلئوس،آتوني روده در افراد مسن يا بيماران ناتوان ،كوليت اولسروز شديد،مگا كولون سمي ناشي از كوليت اولسراتيو، بيماريهاي كبدي ، بيماريهاي كليوي ،مياسنتي گراويس( مگر در درمان عوارض جانبي ناشي از مهار كننده هاي كولين استراز)،آسم، تيروتوكسيكوز
احتیاط:
در كودكان با فلج اسپاستيك و بيماران مسن با احتياط به كار رود.دوزهاي پايين به صورت پارادوكسيكال باعث كاهش ضربان قلب مي شوند . در بيماران نوروپاتي اتونوم، هيپر پلازي پروستات، هيپر تيروئيديسم، CHF ، آريتمي قلبي ، بيماري مزمن ريوي، بيماريهاي صفراوي با احتياط مصرف شود.افراد مسن داروهاي آنتي كولينرژيك را بخوبي تحمل نمي كنند و بهتر است در اين گروه افراد استفاده نشود.امروزه موارد استفاده داروي آتروپين محدود به درمان برادي آريتمي يا مصارف قبل از جراحي است.
تداخلات دارویی:
مصرف همزمان با ساير داروهاي آنتي كولينرژيك يا داروهاي داراي اثرات آنتي كولينرژيك، باعث بروز اثرات اضافي مي شود.
آمانتادين باعث تشديد عوارض آنتي كولينرژيك مي شود ، با احتياط استفاده شود.
عوارض جانبی:
اعصاب مركزي: سردرد ، بيقراري، آتاكسي، عدم درك مكان و زمان،توهم ، هذيان،اغما ، بي خوابي سرگيجه ،هيجان ، آشفتگي ،اغتشاش شعور(بخصوص در افرادد سالخورده)
قلبي- عروق: تاكيكاردي بعد از دوزهاي بالا،تپش قلب ، آنژين صدري، براديكاردي بعد از دوزهاي پايين
پوست: برافروختگي و گرم شدن پوست
چشم: ترس از نور (با مصرف يك ميلي گرم)، تاري ديد،گشادي مردمك چشم،(بامقدارمصرف دو ميلي گرم)، افزايش فشار داخل چشم
دستگاه گوارش: خشكي دهان،تشنگي ، يبوست تهوع ، استفراغ
ادراري- تناسلي: احتباس ادرار ، ناتواني جنسي
خون: لكوسيتوز
ساير عوارض: واكنشهاي آلرژيك شديد مثل آنا فيلاكسي و كهير
نکات پرستاری :
اثرات آنتی کلینرژیکی آتروپین به دنبال فنوتیازین ها ، ضد افسردگی های سه حلقه ای ، و آنتی آریتمی ها ( پروکائین آمید ، کوانیدین ) تشدید می شود. به علت کند نمودن حرکات دودی دستگاه گوارش جذب سایر دارو ها را مختل می نماید.
فیزوستیگمین یک درمان اختصاصی برای مسمومیت سیستم عصبی مرکزی در اثر آتروپین است.
در بیماران خصوصا اطفال تب دار تجویز نشود.
نحوۀ نگهداری:
دور از نور و در دمای کمتر از 30 درجه سانتی گراد نگهداری گردد. از یخ زدگی محافظت گردد.
بسته بندی:
آمپول 0/5 میلی گرم در 1 میلی لیتر: بسته بندی 10 عددی
آمپول 20 میلی گرم در 2 میلی لیتردر بسته بندی 10 عددی
لیدوکایین هیدروکلراید
نام ژنریک: لیدوکایین هیدروکلراید
نام تجاری: لیگنودیک ®
شکل دارویی: • آمپول 1%( 50 میلی گرم در 5 میلی لیتر) • آمپول 2% (100 میلی گرم در 5 میلی لیتر) • آمپول داخل نخاعی (لیدوکایین هیدروکلراید 5 %+ دکستروز 7/5%)
طبقه بندی فارماکولوژیک: مشتق آمیدی
طبقه بندی درمانی: بی حس کننده موضعی
طبقه بندی مصرف در بارداری: رده B
فارماکولوژی :
بی حسی موضعی: این دارو با کاهش نفوذپذیری غشای سلولهای عصبی به یون سدیم ، شروع وهدایت تکانه عصبی را مسدود می سازد .این عمل به به طور برگشت پذیر موجب تثبیت غشاء شده و مرحله دپولاریزاسیون را مهار می کند و در نتیجه از انتشار پتانسیل عمل وهدایت بعدی تکانه عصبی جلوگیری می کند .
سایر اثرها: این دارو با اثر بر رویCNS ممکن است تحریک و یا تضیف CNS شود .فعالیت این دارو بر روی سیستم قلبی – عروقی ممکن است موجب تضعیف هدایت وتحریک پذیری قلب و گشاد شدن عروق محیطی شود.
فارماکوکینتیک:
جذب: جذب سیستمیک این دارو کامل است . سرعت جذب دارو به محل و روش مصرف (بخصوص میزان خون موجود در عروق و جریان خون محل تزریق )، مقدار تام مصرف (از نظر حجم وغلظت)، خصوصیات فیزیکی (مانند میزان پیوند پروتئینی و محلول بودن در چربی)دارو بستگی دارد.
پخش: حداکثر غلظت پلاسمایی معمولا طی 30-10 دقیقه حاصل می شود و به عواملی که در سرعت جذب تاثیر می گذارند ، بستگی دارد .اوج غلظت دارو بعداز تزریق وریدی ممکن است طی 3-1 دقیقه حاصل می شود .
متا بولیسم: لیدوکائین در کبد متابولیزه می شود .
دفع: عمدتا به صورت متابولیت از طریق ادرار دفع می شود .دفع کلیوی لیدوکائین ممکن است به دنبال دفع صفراوی به داخل دستگاه گوارش و جذب مجدد از آنها صورت گیرد .حدود 10 درصد دارو به صورت تغییر نیافته دفع می شود.
مقدار مصرف :
* بی حسی ناحیه ای موضعی : 0/6 – 3mg/kg (از محلول 2 تا 4 % )
موارد مصرف:
• بی حسی Caudual
• بی حسی اپیدورال
• انسداد عصب سمپاتیک
• انسداد عصب محیطی
• انفیلتراسیون
موارد منع مصرف:
در صورت بلوک کامل قلبی یا خونریزی شدید یا کمی شدید فشار خون یا شوک
احتیاط:
اختلال عملکرد قلبی – عروقی ،بلوک قلبی یا شوک (ممکن است اثرات مضعف قلبی دارو تشدید شود ) ، سابقه حساسیت به دارو ، بیماری یا نارسای کبدی (افزایش خطر مسمومیت به دلیل کاهش متابولیسم ) ، سابقه یا زمینه ابتلای به هیپرترمی بدخیم ،التهاب یاعفونت در محل تزریق (تغییر PH محل تزریق موجب کاهش اثر بیحسی می شود)،بیماری کلیوی (دارو یا متا بولیتهای آن ممکن است تجمع یابد)،
در بیماران جوان ،سالخورده،بسیار بد حال، یا بیماران ناتوان که ممکن است نسبت به مسمومیت سیستمیک ناشی ازبیحس کننده های موضعی حساستر باشند، سابقه بیماریCNS ناشی از عفونت،آسیب دیدگی یا موارد دیگر،اختلالات انعقادی ناشی از مصرف داروهای ضد انعقاد یا اختلالات هماتولوژیک،سابقه سردرد بخصوص سابقه میگرن (ممکن است ایجاد یا تشدید شود).
تداخلات دارویی:
مصرف همزمان با داروهای مضعف CNS ممکن است موجب تشدید اثرات شود.
با مصرف همزمان با محلولهای ضد عفونی کننده حاوی فلزات سنگین ممکن است یونهای فلز سنگین از این داروها آزاد شده وموجب تحریک موضعی شدید ،تورم وادم شود .مصرف این داروها برای ضد
عفونی کردن وسایل مورد مصرف داروهای بیحس کننده توصیه نمی شود . در صورت مصرف این داروها بر روی پوست یا غشاهای مخاطی قبل از تجویز لیدوکائین ،اقدامات لازم برای جلوگیری ازعوارض ذکر شده باید به عمل آید .
در صورت جذب سریع مقادیر زیاد لیدوکائین ،این دارو اثر داروهای مسدود کننده عصبی – عضلانی را تشدید کرده ویا اثر آنها را طولانی می سازد. در صورت مصرف همزمان با داروهای ضد درد مخدر شبیه تریاک ممکن است تغییرات تنفسی ناشی از ضد دردهای مخدر تشدید شود.
در بیمارانی که سطوح بالای بی حسی نخاعی یا اپیدورال دارند ،اثر آلفنتانیل بر روی عصب واگ نیز ممکن است بارزتر شده و موجب بروز برادیکاردی یا کمی فشار خون شود.
مصرف همزمان با داروهای مهار کننده گیرنده بتا آدرنرژیک ممکن است متابولیسم لیدوکائین را کند ودر نتیجه به افزایش خطر مسمومیت با لیدوکائین منجر شود.
مصرف همزمان با سایمتیدین ممکن است متابولیسم کبدی لیدوکائین را مهار سازد و به افزایش خطر مسمومیت با لیدوکائین منجر گردد.
نکات پرستاری :
مقدار دارو باید در افراد مسن و ناتوان ، ضعیف ، مبتلا به بیماری های حاد کاهش یابد.
عوارض جانبی:
عوارض جانبی عموما وابسته به مقدار مصرف است .
نحوۀ نگهداری:
دور از نور و در دمای کمتر از 30 درجه سانتی گراد نگهداری گردد. از یخ زدگی محافظت گردد.
بسته بندی:
آمپول 1%( 5 میلی گرم در 5 میلی لیتر) : بسته بندی 5 عددی
آمپول 2% (100 میلی گرم در 5 میلی لیتر) : بسته بندی 5 عددی
آمپول داخل نخاعی (2 میلی لیتری) : بسته بندی 10 عددی
سیس آترا کوریوم
* نام ژنریک: سیس آتراکوریوم
* نام تجاری: نیمبکس
* شکل دارویی: _
* طبقه بندی فارماکولوژیک: مسدود کننده عصبی – عضلانی نان دپولاریزان
* طبقه بندی درمانی: شل کننده عضلات اسکلتی متوسط الاثر
* طبقه بندی مصرف در بارداری: -
* نیمبکس از بهترین دارو های موجود است ، تک ایزومری است از بنزیل ایزوکینولین ، به علت تک ایزومری بودن مانند آتراکوریوم هیستامین ریلیز نمی باشد. شروع اثر آن طولانی است و برای رفع این عیب باید در شروع دو برابر دوز عادی مصرف شود.
* نیمبکس به گیرنده های کولینرژیک واقع در انتهای حرکتی متصل شده و به عنوان آنتاگونیست استیل کولین عمل می کند و باعث انسداد رقابتی جریان عصبی عضلانی می گردد. این اثر را می توان به آسانی با آنتی کولین استراز هایی نظیر نئوستیگمین و ادروفونیوم ریورس نمی شود.
فارماکوکینتیک:
* شروع اثر 2 تا 5 دقیقه . طول اثر 45 دقیقه .
* از طریق پدیده هافمن تجزیه می شود. دوز دارو در بیماران مبتلا به اختلال عملکرد کلیوی و کبدی تغییر خاصی نمی کند. خصوصیات فارماکودینامیک دارو در این بیماران مشابه افراد دارای کارکرد طبیعی کلیه ها و کبد می باشد. ممکن است شروع اثر دارو تغییر اندکی داشته باشد. از طریق ادرار و مدفوع دفع می شود. نیمه عمر 23 دقیقه.
مقدار مصرف :
بالغین : انفوزیون : 3mcg/kg
بالغین و اطفال بزرگتر از 12 سال :
* دوز اولیه : 0/5 – 0/2 mg/kg وریدی سپس 0/03mg/kg وریدی.
* به عنوان دوز نگه دارنده در جراحی های طولانی : هر 40 – 50 دقیقه بعد از دوز اولیه 0/2 mg/kg و هر 50- 60 دقیقه بعد از دوز اولیه 0/15mg/kg به عنوان دوز نگه دارنده در جراحی های طولانی .
موارد مصرف:
* درمان بلوک عصبی عضلانی در بخش مراقبت های ویژه ، شل کننده عضلات اسکلتی در طول جراحی ، تسهیل انتوباسیون
موارد منع مصرف:
* حساسیت مفرط
احتیاط:
* حاملگی ، بیماران مبتلا به میاستنی گراو و یا سایر بیماری های عصبی عضلانی ، حساسیت بیشتر به دارو های مسدود کننده نان دپولاریزان نشن داده اند. در این بیماران دوز های بیشتر از 0/2 mg/kg از نیمبکس توصیه نمی شود.
تداخلات دارویی:
* کاربامازپین و فنی توئین طول مدت اثر دارو را بیشتر می کنند. انفلوران و ایزو فلوران و اکسید نیترو و اکسیژن طول مدت بلوک عصبی عضلانی این دارو را زیاد می کند .
عوارض جانبی:
* قلبی – عروقی : برادیکاردی ، هایپر تانسیون
* پوست : راش پوستی
* تنفسی : برونکو اسپاسم
نکات پرستاری :
* برای انفوزیون می توان آن را در دکستروز 5 درصد یا نرمال سالین حل کرد. طول مدت بلوک عصبی عضلانی در افراد مسن، بیشتر است. کنترل بیمار به لحاظ بروز هایپرتانسیون و برادیکاردی لازم است. هنگامی که دارو تجویز می شود، وسایل CPR باید در دسترس باشد.
منابع :
بیهوشی میلر 2007
هند بوک جامع انتوباسیون ، دارو های بیهوشی ، مهارت های طلایی ( محمود اصغری ، سمیرا باقری )
مرجع کامل دارو های ژنریک ایران با اقدامات پرستاری (مجان رسولی )
وب سایت شرکت دارو سازی کاسپین
بسمه تعالی
دارو های بیهوشی
زهرا صادقی
کارشناسی پیوسته هوشبری
ترم 3
استاد محترم : سرکار خانم سلحشور
پانکرونیوم بروماید
نام ژنریک: پانکرونیوم بروماید
نام تجاری: کوروپان®
شکل دارویی : آمپول 4میلی گرم در 2میلی لیتر (فقط به صورت تزریق وریدی استفاده گردد)
طبقه بندی فارماکولوژیک : بلوک کننده عصبی عضلانی غیر دپلاریزان
طبقه بندی درمانی : شل کننده عضلات اسکلتی
طبقه بندی مصرف در بارداری : رده C
فارماکولوژی :
اثر شل کننده عضلات اسکلتی: پانکرونیوم از پیوند استیل کولین به گیرنده های کولینرژیک صفحه محرک انتهایی جلوگیری می کند و بنابراین دپولاریزه شدن را مسدود می کند.این دارو ممکن است از طریق انسداد مستقیم گیرنده های استیل کولین قلب ، ضربان قلب را افزایش دهد و این افزایش به میزان مصرف بستگی دارد.پانکرونیوم موجب آزاد شدن هیستامین و انسداد گانگلیونی نمی شود.
فارماکوکینتیک :
جذب: بعد از تزریق وریدی اثر دارو طی 45-30 ثانیه شروع و طی 4/5-3 دقیقه به اوج می رسد. زمان شروع اثر و طول مدت اثر دارو به مقدار مصرف بستگی دارد . بعد از مصرف 0/06 میلی گرم/کیلوگرم دارو ، اثرات آن طی45-35 دقیقه فرو می نشیند. تکرار مصرف ممکن است شدت و طول اثر دارو را افزایش دهد.
پخش : 87% اتصال به پروتئین های پلاسما دارد.
متابولیسم : مشخص نیست ، مقادیر کمی از دارو ممکن است در کبد متابولیزه شود.
دفع : عمدتاً بصورت تغییر نیافته از راه کلیه دفع می شود. مقداری از دارو نیز از طریق صفراوی دفع می شود.
مقدار مصرف :
فلج عضلانی 0/04-0/1 mg/kg وریدی ، دوز اولیه و نگه دارنده 0/01 – 0/02 mg/kg
موارد مصرف:
داروی کمکی در بیهوشی برای شل کردن عضلات، تسهیل لوله گذاری و تهویه و تضعیف انقباض عضلانی ناشی از حملات تشنجی
موارد منع مصرف:
میاستنی گراو ، بیماری شدید عروق کرونر.
حساسیت مفرط شناخته شده به دارو یا برومایدها ، بیمارانی که سابقه تاکیکاردی دارند، بیمارانی که حتی افزایش مختصر ضربان قلب آنها نامطلوب است.
احتیاط:
کارسینوم برونکوژنیک، دهیدراسیون یا عدم تعادل الکترولیتها، اختلالات الکترولیتی،اختلال عملکرد کبدی،کلیوی و ریوی، میاستنی گراو و بیماران سالمند و ناتوان، سندرم میاستنیک ریه،پور فیری،هیپوترمی،شرایط توکسمیک، همچنین دوزهای بالا در خانمهایی که تحت سزارین قرار می گیرند با احتیاط مصرف شود.
تداخلات دارویی:
مصرف همزمان با سوکسینیل کولین ممکن است اثرات انسداد عصبی- عضلانی را تشدید و طولانی کند.در صورت مصرف همزمان با آمینوگلیکوزید ها ، کلیندامایسین، داروهای بیهوش کننده عمومی،داروهای مسدود کننده گیرنده بتا ، فوروسماید ، لیتیم ، املاح تزریقی منیزیم ، مسدود کنندهای عصبی- عضلانی دپولاریزه کننده ، سایر مسدود کننده های عصبی- عضلانی غیر دپولاریزه کننده ، مدرهای تیازیدی ، و داروهای تخلیه کننده پتاسیم اثرات پانکرونیوم ممکن است تشدید شود.مصرف همزمان با ضد درد های مخدر ممکن است ضعف تنفسی را افزایش دهد،کاربامازپین و فنی توئین می توانند اثر پانکرونیوم را کم کنند.ممکن است نیاز به افزایش پانکرونیوم باشد.
نکات پرستاری :
هوشبر های عمومی ،آمینوگلیکوزید ها ، لیدوکائین ، منیزیم تزریقی ، کینیدین ، کینین و دیورتیک ها اثرات دارو را تشدید می کنند. فنی توئین ممکن است سبب مقاومت به انسداد عصبی – عضلانی یا بازگشت آن شود.
در صورت ایجاد واکنش افزایش حساسیت و یا کلاپس قلبی و عروقی مصرف دارو باید قطع گردد. پاسخ بیمار را به تحریکات عصب محیطی پایش کنید.
دوز اولیه پانکورونیوم ممکن است باعث هایپوونیتیلاسیون در برخی از بیماران شود.
طی دوره بازیابی بیمار باید از نظر ضعف عضلانی باقیمانده و علائم ناراحتی تنفسی به دقت بررسی گردد.
عوارض جانبی:
قلبی-عروقی: افزایش فشار خون ، تاکیکاردی
دستگاه گوارش: افزایش بزاق
عضلانی – اسکلتی: ضعف عضلانی
تنفسی: نارسایی تنفسی وابسته به دوز و طول کشیده یا آپنه
پوست: راش گذرا
سایر عوارض: واکنشهای حساسیتی ایدو یوسنکراتیک یا آلرژیک
نحوۀ نگهداری:
دور از نور و در دمای 8-2 درجه سانتی گراد نگهداری گردد. از یخ زدگی محافظت گردد.
بسته بندی:
آمپول 4 میلی گرم در 2 میلی لیتر: بسته بندی 10 عددی
نئوستیگمین
نام ژنریک: نئوستیگمین
نام تجاری: ایپوستیگمین ®
شکل دارویی: • آمپول 0/5 میلی گرم در 1 میلی لیتر • آمپول 2/5 میلی گرم در 1 میلی لیتر
طبقه بندی فارماکولوژیک: مهار كننده كولين استراز
طبقه بندی درمانی: محرك عضله
طبقه بندی مصرف در بارداری: رده C
فارماکولوژی :
اثر تحريك عضله: نئوستيگمين هيدروليز استيل كولين توسط كولين استراز را مسدود مي كند و موجب تجمع استيل كولين در سيناپسهاي كولينرژيك مي شود. در نتيجه تحريك گيرنده هاي كولينرژیك در محل اتصال عصبي – عضلاني افزايش مي يابد.
فارماکوکینتیک :
جذب: اثر دارو 30-10 دقيقه بعد از تزريق شروع مي شود.
پخش: حدود 25-15 درصد دارو به پروتئين هاي پلاسما پيوند مي يابد.
متابوليسم: توسط آنزيمهاي كولين استراز هيدروليز شده و توسط آنزيمهاي ميكروزومي كبد متابوليزه مي شود. طول مدت اثر آن به ميزان قابل ملاحظه اي متغير است و به وضعيت جسمي-رواني بيمار و شدت بيماري بستگي دارد.
دفع: حدود 80 درصد به صورت تغيير نيافته طي 24 ساعت اول از طريق ادرار دفع مي شود.
مقدار مصرف :
* ریورس : تزریق آهسته ، وریدی : 0/06 mg/kg ( حداکثر دوز : 6mg ) ، همراه با آتروپین (0/15 mg/kg) یا گلیکوپیرولات (0/01 mg/kg)
* میاستنی گراو : خوراکی 15 – 375 mg/kg روزانه ؛ عضلانی ، تزریق آهسته وریدی 0/5 – 2 mg
موارد مصرف:
پادزهر بلوك كننده هاي عضلاني- اسكلتي غير دپلاريزان
جلوگيري از اتساع شكم و آتوني مثانه بعد از عمل جراحي
آتوني مثانه و اتساع شكمي پس از جراحي
كنترل علامتي مياستني گراو
تشخيص مياستني گراو
تاكيكاردي فوق بطني ناشي از مصرف بيش از حد ضد افسردگي هاي سه حلقه اي
موارد منع مصرف:
انسداد مكانيكي مجاري ادرار و روده(اثر تحريك كننده دارو بر روي عضلات صاف)، براديكاردي يا افت فشار خون (ممكن است اين حالات را تشديد كند)، حساسيت مفرط شناخته شده به كولينرژيك ها يا تركيبات برومايد
احتیاط:
آسم نايژه اي(ممكن است اسپاسم نايژه اي را تسريع كند)، صرع (ممكن است موجب تحريك CNS شود)،پريتونيت،پرکاری تيروئيد يا آريتمي قلبي(ممكن است موجب تشديد اين حالات شود)، زخم گوارشي،(ممكن است ترشح اسيد معده را افزايش دهد)،انسداد اخير عروق كرونر(سيستم قلبي-عروقي را تحريك مي كند)، آسم.
تداخلات دارویی:
كورتيكوستروئيدها ممكن است اثرات كولينرژيك نئوستيگمين را كاهش دهند ولي در صورت قطع مصرف كورتيكوستروئيدها ممكن است اثرات كولينرژيك نئوستيگمين افزايش يافته و احتمالاً بر قدرت عضله تاثير گذارد.مصرف همزمان با سوكسينيل كولين ، بدليل مهار كولين استراز پلاسما و در نتيجه تاخير در هيدروليز سوكسينيل كولين ، ضعف تنفسي را طولاني مي كند. مصرف نئوستيگمين با ساير داروهاي كولينرژيك ممكن است موجب مسموميت اضافي شود.منيزيم عضلات اسكلتي را بطور مستقيم تضعيف مي كند و ممكن است اثرات درماني نئوستيگمين را خنثي كند.
عوارض جانبی:
اعصاب مركزي: سردرد ،ضعف عضلاني ، كانفوزيون، عصبانيت ، تعرق، تشنج، سنكوپ
قلب-عروقي: آريتمي،براديكاردي، هايپوتانسيون،تاكيكاردي ،ايست قلبي، فلاشينگ
پوست: بثورات پوستي(ملح بروماید)،كهير، راش
چشم: ميوز، اشك ريزش، اسپاسم عضلات تطابقي چشم، دوبيني ،پرخوني ملتحمه،تاري ديد
دستگاه گوارش: تهوع، استفراغ، اسهال،كرامپ هاي شكمي،ترشح بيش از حد بزاق، نفخ
ساير عوارض: اسپاسم نايژه اي، انقباض نايژه اي،ضعف تنفسي،كرامپ هاي عضلاني،تكرار ادرار، سركوب تنفسي،ايست تنفسي،واكنشهاي بيش حساسيتي (آنافيلاكسي)، تعريق
*توجه: در صورت بروز حساسيت مفرط، بثورات پوستي يا اشكال در تنفس بايد مصرف دارو قطع شود.
نکات پرستاری :
نئوستیگمین ممکن است تهوع ، استفراغ ، بعد از عمل را افزایش دهد.
نحوۀ نگهداری:
دور از نور و در دمای کمتر از 30 درجه سانتی گراد نگهداری گردد. از یخ زدگی محافظت گردد.
بسته بندی:
آمپول 0/5 میلی گرم در 1 میلی لیتر : بسته بندی 10 عددی
آمپول 2/5 میلی گرم در 1 میلی لیتر : بسته بندی 10 عددی
آتروپین سولفات
نام ژنریک: آتروپین سولفات
نام تجاری: دیکاترو ®
شکل دارویی: • آمپول 0/5 میلی گرم در 1 میلی لیتر • آمپول 20 میلی گرم در 2 میلی لیتر
طبقه بندی فارماکولوژیک: آنتي كولينرژيك، آلكالوئيد بلادونا
طبقه بندی درمانی: ضد آريتمي، مهار كننده عصب واگ
طبقه بندی مصرف در بارداری: رده C
فارماکولوژی :
آتروپين بعنوان يك آنتي كولينرژیك با موارد مصرف زياد ، هنوز عمده ترين دارو براي درمان برادي آريتمي است . اين دارو با مسدود كردن اثرات استيل كولين بر گره هاي سينوسي- دهليزي- بطني، سرعت انتقال آنها را تسريع مي كند. آتروپين سرعت تخليه الكتريكي گره سينوسي را نيز افزايش و زمان عدم پاسخ دهي گره دهليزي – بطني را كاهش مي دهد. اين تغييرات باعث افزايش سرعت ضربان قلب (دهليزي- بطني )مي شود.
مقادير كم(كمتر از 0/5 ميلي گرم) و گهگاهي مقادير زيادتر از اين دارو، به واكنش متناقض آهسته شدن ضربان قلب منجر مي شودكه ممكن است با ضربان سريعتر ادامه يابد.
آتروپين بعنوان يك داروي مسدود كننده گيرنده هاي كولينرژيك، اعمال سيستم اعصاب پاراسمپاتيك بر روي برخي غدد(نايژه اي ، بزاقي و تعريقي)را كاهش مي دهد و موجب كم شدن ترشحات اين غدد مي شود.آتروپين اثرات كولينرژيك بر روي عنبیه ،جسم مژگاني و عضلات صاف نايژه هاو روده ها را كاهش مي دهد.
آتروپين بعنوان پادزهر مسموميت با مهار كننده هاي كولين استراز ، اثرات مقلد كولين اين حشره كشها را مهار مي كند.
فارماکوکینتیک:
جذب: تزريق وریدی اين دارو بهترين راه درمان برادی آریتمی است. آتروپین در تزریق به داخل نای ، به خوبی از راه نایژه ها جذب می گردد (این روش در برادیکاردی حاد كه شرايط لازم براي تزريق وريدي مهيا نباشد به ميزان يك ميلي گرم مصرف مي شود) . اثرات اين دارو بر ضربان قلب طي 4-2 دقيقه بعد از تزريق وريدي به حداكثر مي رسد . از راه تزريق عضلاني بخوبي جذب مي شود و حداكثر اثر آن در مهار ترشح بزاق دهان طي 30 تا 60 دقيقه پس از تجويز عضلاني بدست مي آيد.
پخش: در سرتاسر بدن (از جمله CNS)انتشار مي یابد تنها حدود 18 درصد اين دارو به پروتئنهاي پلاسما پيوند مي يابد(اين امر از نظر باليني بي اهميت مي باشد).
متابوليسم: در كبد به چندين متابوليت تجزيه مي شود .حدود 30 تا 50 درصد بصورت تغيير نيافته ، از طريق كليه ها دفع مي شود.
دفع: عمدتا از طريق كليه ها و مقادير كمي از آن از طريق مدفوع و هواي بازدمي دفع مي شود. نيمه دفع دارو شامل دو مرحله مي باشد.مرحله اول نيمه عمر دفع آتروپين به مدت دو ساعت و به دنبال آن ، نيمه عمر نهايي دارو به مدت حدود 12/5 ساعت است.
مقدار مصرف :
* بالغین : 0/5 – 1 mg وریدی ، در صورت نیاز هر 5 دقیقه حداکثر تا 2mg تکرار شود.
* دوز های کمتر از 0/5 mg ممکن است باعث برادیکاردی شود.
* کودکان : 0/01 mg/kg و حداکثر تا 0/4 mg وریدی
موارد مصرف:
براديكاردي علامتي، برادي آريتمي
جلوگيري از ترشحات و انسداد رفلكس هاي عصب واگ قبل از جراحي
پادزهر مسموميت با حشره كشهاي مسموم كننده کولین استراز
درمان كوتاه مدت يا جلوگيري از برونكو اسپاسم
موارد منع مصرف:
حساسيت به آتروپين ،گلوكوم زاويه بسته ، چسبندگي عدسي و عنبيه،تاكيكاردي، بيماريهاي انسداد دستگاه گوارش،ايلئوس،آتوني روده در افراد مسن يا بيماران ناتوان ،كوليت اولسروز شديد،مگا كولون سمي ناشي از كوليت اولسراتيو، بيماريهاي كبدي ، بيماريهاي كليوي ،مياسنتي گراويس( مگر در درمان عوارض جانبي ناشي از مهار كننده هاي كولين استراز)،آسم، تيروتوكسيكوز
احتیاط:
در كودكان با فلج اسپاستيك و بيماران مسن با احتياط به كار رود.دوزهاي پايين به صورت پارادوكسيكال باعث كاهش ضربان قلب مي شوند . در بيماران نوروپاتي اتونوم، هيپر پلازي پروستات، هيپر تيروئيديسم، CHF ، آريتمي قلبي ، بيماري مزمن ريوي، بيماريهاي صفراوي با احتياط مصرف شود.افراد مسن داروهاي آنتي كولينرژيك را بخوبي تحمل نمي كنند و بهتر است در اين گروه افراد استفاده نشود.امروزه موارد استفاده داروي آتروپين محدود به درمان برادي آريتمي يا مصارف قبل از جراحي است.
تداخلات دارویی:
مصرف همزمان با ساير داروهاي آنتي كولينرژيك يا داروهاي داراي اثرات آنتي كولينرژيك، باعث بروز اثرات اضافي مي شود.
آمانتادين باعث تشديد عوارض آنتي كولينرژيك مي شود ، با احتياط استفاده شود.
عوارض جانبی:
اعصاب مركزي: سردرد ، بيقراري، آتاكسي، عدم درك مكان و زمان،توهم ، هذيان،اغما ، بي خوابي سرگيجه ،هيجان ، آشفتگي ،اغتشاش شعور(بخصوص در افرادد سالخورده)
قلبي- عروق: تاكيكاردي بعد از دوزهاي بالا،تپش قلب ، آنژين صدري، براديكاردي بعد از دوزهاي پايين
پوست: برافروختگي و گرم شدن پوست
چشم: ترس از نور (با مصرف يك ميلي گرم)، تاري ديد،گشادي مردمك چشم،(بامقدارمصرف دو ميلي گرم)، افزايش فشار داخل چشم
دستگاه گوارش: خشكي دهان،تشنگي ، يبوست تهوع ، استفراغ
ادراري- تناسلي: احتباس ادرار ، ناتواني جنسي
خون: لكوسيتوز
ساير عوارض: واكنشهاي آلرژيك شديد مثل آنا فيلاكسي و كهير
نکات پرستاری :
اثرات آنتی کلینرژیکی آتروپین به دنبال فنوتیازین ها ، ضد افسردگی های سه حلقه ای ، و آنتی آریتمی ها ( پروکائین آمید ، کوانیدین ) تشدید می شود. به علت کند نمودن حرکات دودی دستگاه گوارش جذب سایر دارو ها را مختل می نماید.
فیزوستیگمین یک درمان اختصاصی برای مسمومیت سیستم عصبی مرکزی در اثر آتروپین است.
در بیماران خصوصا اطفال تب دار تجویز نشود.
نحوۀ نگهداری:
دور از نور و در دمای کمتر از 30 درجه سانتی گراد نگهداری گردد. از یخ زدگی محافظت گردد.
بسته بندی:
آمپول 0/5 میلی گرم در 1 میلی لیتر: بسته بندی 10 عددی
آمپول 20 میلی گرم در 2 میلی لیتردر بسته بندی 10 عددی
لیدوکایین هیدروکلراید
نام ژنریک: لیدوکایین هیدروکلراید
نام تجاری: لیگنودیک ®
شکل دارویی: • آمپول 1%( 50 میلی گرم در 5 میلی لیتر) • آمپول 2% (100 میلی گرم در 5 میلی لیتر) • آمپول داخل نخاعی (لیدوکایین هیدروکلراید 5 %+ دکستروز 7/5%)
طبقه بندی فارماکولوژیک: مشتق آمیدی
طبقه بندی درمانی: بی حس کننده موضعی
طبقه بندی مصرف در بارداری: رده B
فارماکولوژی :
بی حسی موضعی: این دارو با کاهش نفوذپذیری غشای سلولهای عصبی به یون سدیم ، شروع وهدایت تکانه عصبی را مسدود می سازد .این عمل به به طور برگشت پذیر موجب تثبیت غشاء شده و مرحله دپولاریزاسیون را مهار می کند و در نتیجه از انتشار پتانسیل عمل وهدایت بعدی تکانه عصبی جلوگیری می کند .
سایر اثرها: این دارو با اثر بر رویCNS ممکن است تحریک و یا تضیف CNS شود .فعالیت این دارو بر روی سیستم قلبی – عروقی ممکن است موجب تضعیف هدایت وتحریک پذیری قلب و گشاد شدن عروق محیطی شود.
فارماکوکینتیک:
جذب: جذب سیستمیک این دارو کامل است . سرعت جذب دارو به محل و روش مصرف (بخصوص میزان خون موجود در عروق و جریان خون محل تزریق )، مقدار تام مصرف (از نظر حجم وغلظت)، خصوصیات فیزیکی (مانند میزان پیوند پروتئینی و محلول بودن در چربی)دارو بستگی دارد.
پخش: حداکثر غلظت پلاسمایی معمولا طی 30-10 دقیقه حاصل می شود و به عواملی که در سرعت جذب تاثیر می گذارند ، بستگی دارد .اوج غلظت دارو بعداز تزریق وریدی ممکن است طی 3-1 دقیقه حاصل می شود .
متا بولیسم: لیدوکائین در کبد متابولیزه می شود .
دفع: عمدتا به صورت متابولیت از طریق ادرار دفع می شود .دفع کلیوی لیدوکائین ممکن است به دنبال دفع صفراوی به داخل دستگاه گوارش و جذب مجدد از آنها صورت گیرد .حدود 10 درصد دارو به صورت تغییر نیافته دفع می شود.
مقدار مصرف :
* بی حسی ناحیه ای موضعی : 0/6 – 3mg/kg (از محلول 2 تا 4 % )
موارد مصرف:
• بی حسی Caudual
• بی حسی اپیدورال
• انسداد عصب سمپاتیک
• انسداد عصب محیطی
• انفیلتراسیون
موارد منع مصرف:
در صورت بلوک کامل قلبی یا خونریزی شدید یا کمی شدید فشار خون یا شوک
احتیاط:
اختلال عملکرد قلبی – عروقی ،بلوک قلبی یا شوک (ممکن است اثرات مضعف قلبی دارو تشدید شود ) ، سابقه حساسیت به دارو ، بیماری یا نارسای کبدی (افزایش خطر مسمومیت به دلیل کاهش متابولیسم ) ، سابقه یا زمینه ابتلای به هیپرترمی بدخیم ،التهاب یاعفونت در محل تزریق (تغییر PH محل تزریق موجب کاهش اثر بیحسی می شود)،بیماری کلیوی (دارو یا متا بولیتهای آن ممکن است تجمع یابد)،
در بیماران جوان ،سالخورده،بسیار بد حال، یا بیماران ناتوان که ممکن است نسبت به مسمومیت سیستمیک ناشی ازبیحس کننده های موضعی حساستر باشند، سابقه بیماریCNS ناشی از عفونت،آسیب دیدگی یا موارد دیگر،اختلالات انعقادی ناشی از مصرف داروهای ضد انعقاد یا اختلالات هماتولوژیک،سابقه سردرد بخصوص سابقه میگرن (ممکن است ایجاد یا تشدید شود).
تداخلات دارویی:
مصرف همزمان با داروهای مضعف CNS ممکن است موجب تشدید اثرات شود.
با مصرف همزمان با محلولهای ضد عفونی کننده حاوی فلزات سنگین ممکن است یونهای فلز سنگین از این داروها آزاد شده وموجب تحریک موضعی شدید ،تورم وادم شود .مصرف این داروها برای ضد
عفونی کردن وسایل مورد مصرف داروهای بیحس کننده توصیه نمی شود . در صورت مصرف این داروها بر روی پوست یا غشاهای مخاطی قبل از تجویز لیدوکائین ،اقدامات لازم برای جلوگیری ازعوارض ذکر شده باید به عمل آید .
در صورت جذب سریع مقادیر زیاد لیدوکائین ،این دارو اثر داروهای مسدود کننده عصبی – عضلانی را تشدید کرده ویا اثر آنها را طولانی می سازد. در صورت مصرف همزمان با داروهای ضد درد مخدر شبیه تریاک ممکن است تغییرات تنفسی ناشی از ضد دردهای مخدر تشدید شود.
در بیمارانی که سطوح بالای بی حسی نخاعی یا اپیدورال دارند ،اثر آلفنتانیل بر روی عصب واگ نیز ممکن است بارزتر شده و موجب بروز برادیکاردی یا کمی فشار خون شود.
مصرف همزمان با داروهای مهار کننده گیرنده بتا آدرنرژیک ممکن است متابولیسم لیدوکائین را کند ودر نتیجه به افزایش خطر مسمومیت با لیدوکائین منجر شود.
مصرف همزمان با سایمتیدین ممکن است متابولیسم کبدی لیدوکائین را مهار سازد و به افزایش خطر مسمومیت با لیدوکائین منجر گردد.
نکات پرستاری :
مقدار دارو باید در افراد مسن و ناتوان ، ضعیف ، مبتلا به بیماری های حاد کاهش یابد.
عوارض جانبی:
عوارض جانبی عموما وابسته به مقدار مصرف است .
نحوۀ نگهداری:
دور از نور و در دمای کمتر از 30 درجه سانتی گراد نگهداری گردد. از یخ زدگی محافظت گردد.
بسته بندی:
آمپول 1%( 5 میلی گرم در 5 میلی لیتر) : بسته بندی 5 عددی
آمپول 2% (100 میلی گرم در 5 میلی لیتر) : بسته بندی 5 عددی
آمپول داخل نخاعی (2 میلی لیتری) : بسته بندی 10 عددی
سیس آترا کوریوم
* نام ژنریک: سیس آتراکوریوم
* نام تجاری: نیمبکس
* شکل دارویی: _
* طبقه بندی فارماکولوژیک: مسدود کننده عصبی – عضلانی نان دپولاریزان
* طبقه بندی درمانی: شل کننده عضلات اسکلتی متوسط الاثر
* طبقه بندی مصرف در بارداری: -
* نیمبکس از بهترین دارو های موجود است ، تک ایزومری است از بنزیل ایزوکینولین ، به علت تک ایزومری بودن مانند آتراکوریوم هیستامین ریلیز نمی باشد. شروع اثر آن طولانی است و برای رفع این عیب باید در شروع دو برابر دوز عادی مصرف شود.
* نیمبکس به گیرنده های کولینرژیک واقع در انتهای حرکتی متصل شده و به عنوان آنتاگونیست استیل کولین عمل می کند و باعث انسداد رقابتی جریان عصبی عضلانی می گردد. این اثر را می توان به آسانی با آنتی کولین استراز هایی نظیر نئوستیگمین و ادروفونیوم ریورس نمی شود.
فارماکوکینتیک:
* شروع اثر 2 تا 5 دقیقه . طول اثر 45 دقیقه .
* از طریق پدیده هافمن تجزیه می شود. دوز دارو در بیماران مبتلا به اختلال عملکرد کلیوی و کبدی تغییر خاصی نمی کند. خصوصیات فارماکودینامیک دارو در این بیماران مشابه افراد دارای کارکرد طبیعی کلیه ها و کبد می باشد. ممکن است شروع اثر دارو تغییر اندکی داشته باشد. از طریق ادرار و مدفوع دفع می شود. نیمه عمر 23 دقیقه.
مقدار مصرف :
بالغین : انفوزیون : 3mcg/kg
بالغین و اطفال بزرگتر از 12 سال :
* دوز اولیه : 0/5 – 0/2 mg/kg وریدی سپس 0/03mg/kg وریدی.
* به عنوان دوز نگه دارنده در جراحی های طولانی : هر 40 – 50 دقیقه بعد از دوز اولیه 0/2 mg/kg و هر 50- 60 دقیقه بعد از دوز اولیه 0/15mg/kg به عنوان دوز نگه دارنده در جراحی های طولانی .
موارد مصرف:
* درمان بلوک عصبی عضلانی در بخش مراقبت های ویژه ، شل کننده عضلات اسکلتی در طول جراحی ، تسهیل انتوباسیون
موارد منع مصرف:
* حساسیت مفرط
احتیاط:
* حاملگی ، بیماران مبتلا به میاستنی گراو و یا سایر بیماری های عصبی عضلانی ، حساسیت بیشتر به دارو های مسدود کننده نان دپولاریزان نشن داده اند. در این بیماران دوز های بیشتر از 0/2 mg/kg از نیمبکس توصیه نمی شود.
تداخلات دارویی:
* کاربامازپین و فنی توئین طول مدت اثر دارو را بیشتر می کنند. انفلوران و ایزو فلوران و اکسید نیترو و اکسیژن طول مدت بلوک عصبی عضلانی این دارو را زیاد می کند .
عوارض جانبی:
* قلبی – عروقی : برادیکاردی ، هایپر تانسیون
* پوست : راش پوستی
* تنفسی : برونکو اسپاسم
نکات پرستاری :
* برای انفوزیون می توان آن را در دکستروز 5 درصد یا نرمال سالین حل کرد. طول مدت بلوک عصبی عضلانی در افراد مسن، بیشتر است. کنترل بیمار به لحاظ بروز هایپرتانسیون و برادیکاردی لازم است. هنگامی که دارو تجویز می شود، وسایل CPR باید در دسترس باشد.
منابع :
بیهوشی میلر 2007
هند بوک جامع انتوباسیون ، دارو های بیهوشی ، مهارت های طلایی ( محمود اصغری ، سمیرا باقری )
مرجع کامل دارو های ژنریک ایران با اقدامات پرستاری (مجان رسولی )
وب سایت شرکت دارو سازی کاسپین