لارنگوسکوپ
لارنگوسکوپ شامل دسته حاوی باطری است که تیغه های با منبع نور(لامپ یا فیبر نوری)ممکن است به آن متصل شده یا برداشته شود0لارنگوسکوپ در دست چپ متخصص بیهوشی و نزدیک به محل اتصال بین دسته و تیغه لارنگوسکوپ نگه داشته می شودسپس تیغه از سمت راست دهان بیمار وارد می شود به طوریکه از دندانهای پیشین به دور بوده و زبان بیماربه سمت چپ منحرف گردد به شکلی از مجرای تیغه به دور باشد همچنان که تیغه به جلو و مرکز به سمت اپی گلوت به پیش میرود و از فشار بر دندانها و یا لثه هاباید پرهیز گردد مچ دست متخصص بیهوشی سفت نگه داشته شده تا لارنگوسکوپ در امتداد محور دسته بالا برده شود و باعث جابجایی بافت نرم به قدام گشته و ساختمان حنجره در معرض دید قرار گیرند در هنگام بالا بردن دسته نباید بچرخد تا از دندانهای بالایی یا لثه ها به عنوان تکیه گاه تیغه لارنگوسکوپ(به عنوان اهرم) استفاده شود.
انواع تیغه لارنگوسکوپ:
تیغه خمیده(مک اینتاش):نوک آن به داخل فضای بین قاعده زبان و سطح خلفی اپی گلوت پیش برده می شود0حرکت به جلو و بالای تیغه که در امتداد محور دسته لارنگوسکوپ اعمال می شود لیگامانهای هیپو اپی گلوتیک را کشیده و اپی گلوت را بالا می آورد و دهانه گلوت را در معرض دید قرار میدهد
0تیغه مستقیم(میلر):نوک تیغه مستقیم از زیر سطح حنجره ای اپی گلوت عبور می کند0حرکت رو به جلو و بالای تیغه که در امتداد محور دسته اعمال می شود اپی گلوت را به طور مستقیم بالا کشیده تا دهانه گلوت را در معرض دید قرار گیرد. پایین بردن یا حرکت غضروف تیروئید بیمار به اطراف توسط دست راست متخصص بیهوشی و از خارج گردن ممکن است ظاهر شدن دهانه گلوت را تسهیل نماید
تیغه نوک خمیده(Heaine ):این تیغه شبیه به تیغه مک اینتاش است اما یک نوک مفصلی دارد و از طریق یک اهرم که توسط شست دست چپ متخصص بیهوشی کشیده می شود در حین لارنگوسکوپی مستقیسم کنترل می شود0لارنگوسکوپ به داخل والکولا وارد میگردد0سپس اهرم به کار میرود تا بالا رفتن لیگامان هیپو اپی گلوتیک افزایش گردد.
انتخاب تیغه لارنگوسکوپ:
اغلب براساس ترجیح شخصی متخصص بیهوشی است.
مزایای تیغه خمیده شامل ترومای کمتر به دندانها با فضای ببیشتر برای عبور لوله تراشه و آسیب کمتراپی گلوت است زیرا نوک تیغه نباید با این ساختار تماس پیدا کند0مزایای تیغه مستقیم دید بهتر دهانه گلوتیک است0تیغه های لارنگوسکوپ بر اساس طولشان شماره گذاری می شود. تیغه مک اینتاش3یا4و یا تیغه میلر2یا3تیغه های استاندارد انتوباسیون برای بیماران بزرگسال است. لارنگوسکوپی مستقیم و موفقیت آمیز برای باز کردن مدخل گلوت احتیاج به یک امتداد قرار گرفتن محورهای دهانی-حلقی و حنجره دارد. بالا بردن سر حدود10سانتی متربالشتک در زیر اکسی پیتال در حالیکه شانه ها روی تخت عمل قرار گرفته و محورهای حلق و حنجره ای در یک امتداد قرار می دهد. اکستنسیون بعدی در مفصل اتلانتو اکسی پیتال کوتاه ترین فاصله را ایجاد کرده و تقریبا یک خط مستقیم از دندانهای ثنایا به مدخل گلوت نشان می دهد.
لارنگوسکوپی فیبر نوری:
این روش توانایی متخصص بیهوشی را در مراقبت بدون خطر بیمارانی که در معرض اداره دشوار راه هوایی هستند و اثرات سوء ناشی از آن (هیپوکسی شریانی .هیپوونتیلاسیون . آسپیراسیون محتویات معده)را متحمل نموده است0لوله های داخل تراشه ممکن است با کمک لارنگوسکوپی فیبر نوری هنگامی که بیمار بیدار بوده و یا آرام بخش گرفته از راه بینی یا دهان در تراشه جای داده شوند0انتوباسیون تراشه با فیبر نوری برای بیمارانی که مهره های گردنی ناپایدار دارند توصیه می شود.
لارنگوسکوپی فیبر نوری غیر قابل انعطاف :
شامل لارنگوسکوپ بولارد0وواسکوپ0گلایداسکوپ و آپشراسکوپ:این وسایل همه به شکل آ ناتومیک در آ مده اند این لارنگوسکوپ با یک منبع نوری برای استفاده در بیمارانی که شرایطی دارند و محدودیت در باز نمودن دهان0ناتوانایی در فلکسیون گردن که لارنگوسکوپی سنتی و انتوباسیون تراشه را دشوار یا غیر ممکن می سازد0به کار می رود0در صورتی که ترشحات راه هوایی فوقانی دید را مبهم می سازد0از همه روش های فیبر نوری جلوگیری می نماید از این رو اهمیت تجویز قبلی یک ضد بزاق تاکید می شود.
دستگاه وواسکوپ:
در دو اندازه بزرگسالان موجود بوده و از سه جز دولته تشکیل می شود که پس از انتوبه قابل جداسازی است0تیغه آن لوله ای شکل است که به ایجاد فضای حلق برای یک میدان دید بزرگتر کمک می کند و همزمان تماس سیستم فیبر نوری با ترشحات حلق را به حداقل برسد. این وسیله مجرایی دارد که اجازه تجویزداروها یا دمیدن اکسیژن را میدهد0لوله تراشه داخل این مجرا قرار گرفته وانتوبه آن مانند دیگر لارنگوسکوپ های غیر قابل انعطاف انجام می شود و به دنبالش با آزادسازی وبرداشتن بخش قدامی دولتی و سپس بخش خلفی و دسته با دنبال نمودن انحنای راه هوایی انجام می شود.
لارنگوسکوپ بولارد:
در یک اندازه ی بزرگسالان و کودکان موجود است. دسته فیبر نوری بر روی نمای خلفی تیغه در 26میلی متری از نوک انتهایی بوده و در یک میدان دید حدود55درجه ایحاد می کند این لارنگوسکوپ روی عدسی چشمی یک فاصله کانونی قابل تنظیم دارد0تیغه آن حاوی کانالی7/3میلی متری برای تزریق یا دادن اکسیژن است. دسته آن حاوی باتری یا سیم نور فیبر نوری است و همچنین استیلت های متعدد و قابل تعویض برای لارنگوسکوپ وجود دارد. در صورت قرار دادن استیلت در سمت راست وسیله تا غضروف آری تنوئید مانع عبور لوله می شود لذا در این صورت استیلت باید طوری تنظیم شود که لوله تراشه هم راستای راه هوایی بیمار باشد .
آپشراسکوپ:
تیغه آن طرح نیم دایره ای دارد که به هدایت لوله تراشه کمک کرده و اجازه برداشتن آسان لارنگوسکوپ را پس از انتوبه می دهد0میتوان آن را با نیروی باطری موجود در دسته یا کابل فیبر نوری استفاده قرار داد0یک عدسی چشمی با دید قابل تنظیم وجود دارد0روش استفاده از آپشراسکوپ شبیه بولارد می باشد. گلایداسکوپ:یک لارنگوسکوپ با تیغه ثابت و طراحی آناتومیک است که از پلاستیک با پایه طبی ساخته شده است. این وسیله یک دوربین ویدئویی مقاوم به بخار بسیار کوچک دارد که در سطح زیرین تیغه جاسازی گردیده و تصویر را به یک صفحه ونیتور5/17 سانتی متری که می تواند روی یک پایه نصب شود انتقال نماید تیغه آن که دیودهای قرمز و آبی دارد روشن شده و تصاویر سیاه و سفید تولید شده ایجاد می کند. نوک تیغه ممکن است در والکولا گذاشته شود یا جهت بالا بردن مستقیم اپی گلوت مورد استفاده قرار گیرد. مک گراتوسکوپ: لارنکوسکوپ حاوي تيغه هاي قابل تعويض مکينتاش است ودسته آن حاوي يک باتري که به مانيتور رنگي متصل بوده و قابليت چرخش و ايجاد يک تصوير با زاويه ديد عالي را دارد اين وسيله با تيغه هاي يک بار مصرف و به روشي مشابه آنچه براي گلايدوسکوپ گفته شد به کار ميرود.
ايرتراکت يک لارنگوسکوپ چشمي است که مشابه با ويدئولارنگوسکوپ کار ميکند. دوربين راه هوايي پنتاکس:ويدئولارنگوسکوپ پنتاکس ورقه هاي محافظ يک بار مصرف دارد که به عنوان راهنمايي براي لوله گذاري تراشه در مراکز صفحه هدف قرار گرفته اند و در يک مطالعه ميزان موفقيت با اين وسيله 99-95درصدگزارش شده است. ايرتراگ:اين يک لارنگوسکوپ چشمي يک بارمصرف است که با بازشدن دهان(2سانتي متر) نياز دارد.در80درصد بيماران که لوله گذاري آنها با لارنگوسکوپ مکينتاش با شکست مواجه شده اند،اين وسيله موفقيت آميز بوده است
ممنوعیت ها:
ممنوعیت مطلق انتوباسیون با فیبر نوری نبودن فرصت است.این شیوه نیازمند زمان برای مرتب کردن وسایل وآماده سازی راه های هوایی بیمار جهت انتوباسیون تراشه است لذادر صورتی که اداره ی فوری راه های هوایی مود نیاز است تکنیک دیگری بایدمورد استفاده قرارگیرد.
عوامل عدم
موفقیت در انتوباسیون:
1(دیدازداخل لارنگوسکوپ فیبرنوری بستگی به فضای اطراف میدان دید داردبنابراین (ادم حلق یا زبان،عفونت،هماتوم،توده انفیلتراتیو)انتوباسیون تراشه را دشوار می کند.
2)خون وترشحات باعث آلوده شدن فیبر نوری می شود